Dün yazdığım yazıdaki 2*170 soru bitti. Geriye kaldı diğerleri. Bugün de bir kısmı bitecek, kolaylık dileyen yorumlarınız için teşekkürler.

Bilmiyorum Bir Yastıkta'yı ne kadar takip ediyorsunuz. Çok içime sindi ve çok güzel yazılar yayınlandı. Gerçi benim çıraklar iş yoğunluğundan şikayet ediyorlar ya neyse. Yazıları 3 farklı kişi giriyor. Yazıların stilinden farklılıklar anlaşılıyor zaten. Benim bilgiç, eğitsel yazılarım, arkadaşımın yazar uslubündeki yazıları, ablamın şen şakrak yazıları. Neyse efendim aklım hep düğün nikah mevzularında. Ben de şu siteye konulacak birşeyler yapayım diye düşünüyordum nikah şekeri örneği olarak.

Dün onca işlerimin yanı sıra canımı sıkan bazı şeyler oldu (şimdi iyi hissediyorum merak etmeyin) . Canım sıkıldığında birşeyler örmek beni rahatlatır. Zaten Ce de telefonda yemek yapma sipariş veririz deyince oh ne güzel gider gitmez oturdum örgüme. Aslında birkaç yarım örgüm var ama yukarda yaptığım süsün görüntüsü şak diye gözümün önüne geldi yolda. Eve gimeden önce tuhafiyeye uğradım eksiklerimi aldım ve yaptım.

Size nasıl oluyor bilmiyorum ama şu ilham perisi bende şöyle çalışıyor. Yıllardır böyle ve çözemedim neden böyle. Bir şey yapcaksam onun görüntüsünün tamamının bitmiş halini zihnimde görüyorum. Eğer aynısını yaparsam çok güzel oluyor, yok birşeyler eksikse asla düzelmiyor. Örgüler, süsleme, ev dekorasyonu, her türlü tasarımda bu böyle. Annem bu yüzden benden çok çekmiştir. Terzilik yaptığı yıllarda dikeceği kıyafetlerin görüntüleri kumaşı görür görmez zihnimde canlanırdı. Her bir ayrıntıda olmadı şöyle yap diye kadıcağızı uğraştırırdım. Sadece kendi kıyafetlerimiz olsa iyi, müşterilerininkini de. Annem derdi boşver uğraştırma beni, ki çoğunlukla müşterilerin benimki kadar istekleri olmuyordu.

Buna benzer bişey evlenmeden önce evimizi dekore ederken oldu. Mutfağı komple yeniden yaptıracağız ve benim zihnime kırmızı bir mutfak görüntüsü geliyor sürekli. Olamaz diyorum çünkü mutfak hem küçük hem de küçük pencereli, karanlık olur boğar falan. Aylarca hep başka renklere baktım araştırdım. Ama içime sinen birşey olmamıştı. Sonra bir mutfak tasarım mağazasına gittik. Ben kararsızım adam farklı renkler gösteriyor, önerilerde bulunuyor birden benim gördüğüm kırmızıyı gösterdi. Ne çok parlak, ne çok kırmızı harika bir kırmızıydı. Tamam bu dedim ve şimdi mutfağım kırmızı. Ne boğucu ne karannlık, çok güzel oldu.

Nerden nereye, işte akşam bu kalp şeklindeki süsün görüntüsünü gördüm. Aynısı oldu yaptığım. Nikah şekeri örneği olarak tasarladım ama kendime peçetelik yapıcam birkaç tane daha örüp. Sonradan aklıma geldi ki örgü yerine kırmızı bir polarla daha kolay ve hızlı şekilde nikah şekerleri olabilir.

Bu örgünün sonunda hem rahatladım hem de çok hoşuma gitti. İnsanın hobileri olması güzel şey.

Şimdi hediye edilecek bir bebek aranıyor :)

Dört kafadar bir araya gelince... Dönmedolaba binmeye karar verdiler.

Şimdi dönüp duruyorlar...

Bu oyuncağı çocuk odalarına ya da beşik başlıklarına süs olarak düşündüm.. İki çubuğun ucuna kurdelalarla salyagozları bağladım, biraz da süsledim. Şimdilik resimlerini çekmek için kapıya astım, hediye edilecek bir bebiş bulununca hemen verilecek.