23 Mayıs 2013 Perşembe

14. Ay Mektubu; Vedalarla Dolu Bir Ay

Pamuk şekeri kızım,

Bu ay öyle çok şeye veda ettik ki hala kendime gelebilmiş değilim. Sen benim kadar etkilenmedin, yine çok neşelisin.

İlk vedamız Slovakya' ya oldu. Doğduğun ve ömrünün ilk yılını yaşadığın ülkeden ayrıldık. Oradayken dışarı çıktığımızda, "benim bu ülkede ne işim var" diye düşünceler geçiyordu kafamdan ama buna rağmen evimizi seviyordum. Seninle bütün gün ve geceler boyunca ne çok anı biriktirdik orada. Dolayısıyla ayrılırken biraz hüzünlendim.

Zaman sırasına göre ikinci veda emzirmeye oldu. İstanbul' a gidince hastalandın ve hastayken emmeyi reddettin. Sonrasında bir kaç kere emdin ama istekli değildin. Zaten son iki aydır gündüzleri daha az emiyordun ama geceleri emmeye devam ediyordun. Yine de bu uzun bir süreçti elbette birden bire olmadı, aylardır bırakmaya hazırlandığını hissediyordum. Buna rağmen  bu değişim beni öyle etkiledi ki hala içim acıyor. Biliyorum emzirme süreci elbet bitecek olan bir süreç ama anneler 1 ay da 30 ay da emzirmiş olsa, emzirmenin bitmesinden etkilenirler. Bazen teklif ediyorum yan bile bakmıyorsun, bu tavrın canımı acıtıyor ama eminim bana anlatamadığın haklı gerekçelerin var.

Bir diğer vedamız İstanbul'dan ayrılmak oldu. Oradaki herkese çok alışmıştın. Sanırım bu değişim seni etkiledi çünkü geldiğimizden beri seni oyalamakta zorlanıyorum gün boyunca.

Amsterdam'a geldiğimizde ilk kaldığımız yerde sana bir beşik getirdiler. Gündüzleri onda uyutup geceleri eskisi gibi yanımızda yatırdım birkaç gün. Bir gece ben içeride çalışırken, yatakta baban olmasına ve etrafında yastıklardan set olmasına rağmen yataktan düştün. Yorgun baban farketmemiş hareketlerini uyurken. Daha önce de düşmelerin olmasına rağmen bundan çok etkilendin, çok ağladın, o gece odaya girmek istemedin kucağıma yapıştın ve seninle salonda uyuduk. Sonraki gece seni yanımızda beşiğe yatırdım. Gecenin bir yarısı uyandın seni yanıma almak istedim ama beşikte yatmak için ağladın. Oraya yatırdığımda hemen uyudun. Öyle tuhaf oldum ki, zaten emzirmenin bitmesi ile seninle aramızdaki bağların koptuğunu düşünürken, senin kokunu alamadan uyumak, sıcaklığından mahrum kalmak çok koydu kızım. O günden beri gece gündüz ayrı yatıyoruz. Sadece ilk uykuya dalma anında büyük yatakta beraber yatıyoruz, sonra seni beşiğe alıyorum. Bir ayda böyle iki büyük değişim bana ağır geldi ama bir kez daha tercihlerin konusunda ne kadar yetkin olduğunu gördüm. Ne meme bıraktırma derdi, ne yataktan ayırma derdi gibi şeyler yaşatmadan her aşamaya kendin karar verdin.

Böylece bu ay (bana göre) artık bebekliğe veda etmiş oldun kızım. Biliyorum seninle her dönem ayrı güzel, her veda yeni başlangıçlar demek. Kalbimin bir yarısı geçip giden günlerin yasını tutarken, diğer yarısı gelecek eğlenceli günlerimiz için pıt pıt atıyor. Anne olmak böyle bir şeymiş ...
Not: Bu yazıyı dört gün önce yazıp kaydetmiştim. O anki duygularımı yansıttığı için değiştirmedim. Son iki gündür gecenin ortasından itibaren yine beraber yattık. Dün 14. dişin olan üst köpek dişin de çıktı (ilk köpek dişin tam bir ay önce çıkmıştı ve hasta olmuştun), yine aynı hastalığa tutuldun. İki gecedir çok sık uyanıyorsun, ağlıyorsun ve rahatsızsın.

8 yorum:

  1. Çok Çok geçmiş olsun GECE'cim. İnşallah en kısa zamanda sağlığına kavuşur minik Dila.. Çok içten yazmışsın, öyle ki okuyanın hele bi de anne ise etkilenmemesi mümkün değil. Uyku konusunda ise zaman zaman değişebilir bu huyları. Bizimki bensiz(meme emmeden) asla uykuya dalamazken gecenin bir yarısı uyandığında herşeyi deniyorum, sonunda beşiğe yatırınca uykuya dalıyor. Sanırım aramızda yatmak ona sıcak geliyor. Beldi sizin ki de böyle bir sebep de olabilir. Annesi Dila daha çoook gelip atlayacak sizin yatağınıza üzülme emi!...

    YanıtlaSil
  2. canim ne duygulu yazmissin ama olsun vedalar hep yeni bir baslangictir simdi daha eğlenceli olacak hersey yeni paylasimlar keşfetmeler falan:)bu arada yataktan düşme vakasi bizde de yasandi naalesef:( opuyoruz

    YanıtlaSil
  3. Geçmiş olsun, sağıkla çıkarssın tüm dişlerini. Yazdıklarından çok etkilendim, benim oğlum da şu an hasta ve emmeyi reddediyor, sağıp içirmeyi denedim, daha sert reddetti, sanırım bizim emzirme sürecimizin de sonu yaklaştı, ne yapalım sağlık olsun ama dediğin gibi koyuyormuş insana.

    YanıtlaSil
  4. kokundan uzak uyumak - duygulandırdı beni çok canım..
    Ama yine beraber uyumaya başlamanıza sevindim..

    Maşallah Dila çok akıllı bir bebek,
    Allah nazarlardan sakınsın canım.
    Sevgiler

    YanıtlaSil
  5. Ayy bak ben bebek dedim ama tam şu durumlarına ne diyeceğimi bilemiyorum türkçe:) çocuk desen değil ya hani.Anlamışsındır ama sen beni..

    YanıtlaSil
  6. Bu mektuplar bir tek beni bu kadar etkilemiyordur değil mi ? :(
    Ama iyi yanından bakalım Dila kocaman bir kız oluyor annesi :)

    YanıtlaSil
  7. Ahh annelik çok etkilendim yazından özellikle emme durumu bizde çok erken vedalaştık 8. Ayda bıraktı zaten hiçbir zaman isteyerek emmemişti bu arada inşallah yeni yeriniz size dah çok mutluluk getirir kocaman sevgiler canım

    YanıtlaSil
  8. yine icime isleyen bir mektup yazmissin .. Dila gercekten annesi sen oldugun icin cok sansli ..

    YanıtlaSil