Yoksa Yaşlanıyor Muyum?

Annem yıllar önce deseydi, GeCe senin çeyize örgü bir yatak örtüsü  koyalım, hayatta kabul etmezdim, etmedim de. Yıllar önce stoklanmış kalın ağ ipi danteller boşu boşuna evde kaldı ( aaaa aşimdi yazarken hatırladım anneme gideyim hemen)

Sonracığıma geçen yıl ben bu resmi görüp de (lütfen bakın aynısı olmuş mu) bu afgan battaniyesine başlamıştım. O zaman pembe daha açık renkti, ama sonradan aynı rengi bulamayınca daha koyu birtanesine başladık. (Neredeyse bir bebek battaniyesi kadar açık renkli örgüler kaldı).

Sonracığıma ablam ve annem de bana eşlik ettiler ( ama daha çok annem yaptı diyebiliriz) benim örtüm nihayet bitti. Aslında çok uzun zaman önce bitmişti (mesela bayramdan önce konusuyorduk ki o zamanın çok öncesinede bitmişti) ama bir kenar oyası kalmıştı.

Geçen hafta annem getirdi, bende dün yayıp kullanmaya başladım. Dünkü havanın güzelliğinde canlı renklerini pozladım.

Öyle hoşuma gitti ki odaya her girişimde içim açılıyor.

Bundan başka, bir süredir vintage tarzı yatak örtülerine kafayı takmıştım.

29 ekimde yağmurda üşenmeyip eminönüne gittim, resimdeki örtüyü aldım. İki yastık kılıfıyla birlikte 80 lira koca bir örtü, tek kişilikleri de 60 dan başlıyor. O kadar pahalı değil yani. Geçen hafta misafirler geldiğinde de yaymıştım.

Ce "ne bu yamalı babanne örtüleri gibi" diyor :) ama ben bayıldım. Pembe değil mavi tonları istiyordum ancak beğendiğim desen o renklerde yoktu.

Bir tarafı resimdeki gibi tek desenden oluşuyor, diğer yüzü yamalı ve minik minik pileli :)) İki yönlü de kullanılıyor.

Vintajlaşma süreci hızla devam ediyor, bakalım nereye kadar gideceğim. Kim derdi ki dantelli havlular ve çiçek desenli nevresimler hoşuma gidecek ( varsa yoksa modern geometrik desen derdim eskiden)

Yoksa gitgide yaşlanıyor muyum?