Evet bu pazar evde dinlenerek geçirdim nihayet. Evde beni bekleyen yığınla iş olduğu halde bir türlü iyileşemeyen bünyeme biraz torpil geçtim. Acaba bu torpilin sonunda daha iyi olacak mıyım yarın anlayacağız.



Bu gün nihayet yattığım yerden birçok blog okudum ama hepsini bitiremedim, 5 saat aralıksız okuduktan sonra beynim sulandı, bu postu bitirip bilgisayarı kapayacağım artık.



İçimden Geldiği Gibi, Habertürk gazetesinde çıkan web günlüğünü haftalık olarak yayınlamış. Hep gazetede kendimi arardı gözlerim, acaba nasıl seçiyorlar diye düşünürdüm. Onun listesinde gördüm ki 6 Şubat'ta ben de çıkmışım. Çok sevindim ama göremedim tabi :)

Ha bir de dün ablamın duası vardı oraya gitmiştim, hatun haldır haldır örmüş halısını, buradakinden daha çok olmuş.  Ama ben gittim söktüm onu bir güzel, niye mi 130 cm lik halının eni olmuş 175 cm, yapma etme dediler. Olmaz dedim olmuşken tam olsun :P Hain GeCe  hihihi

Hayatın ekşi yönünü mü seçiyorsunuz?


Yoksa tatlı yanını mı görüyorsunuz?



Her ikisi de kapalı bir fanus içinde onu açan bizleriz. Tepeden bakıldığında aslında ikisi de aynı ulaşım mesafesinde... Hangisinin kapağını kaldırırsak o tadı alacağız.

Tatlı günler...

Büyütmek için üzerine tıklayabilirsiniz.

Bu seferki yazım da wordless olmayacak, çünkü bu resimler sıradan bir yumurta resmi değil.

Siz sever misiniz bilmiyorum ama bu şekilde pişmiş yumurta benim en sevdiğim hali yumurtanın.


Küçükken babam için yumurta yaparken (bazen de kendisi yapar ben seyrederdim) hep bu şekilde yapar, üzerine yağda kızdırılmış kırmızı biber dökerdi. Ben özellikle bu tarzdan nefret eder, üzerinde kalan sülük gibi zar midemi bulandırırdı. Kesinlikle benim yumurtam içinde peynir sucuk gibi bilumum malzemeler olan bol karışık birşey olmalıydı.

Bu sabah kahvaltısı için Ce ye bol karışık bir yumurta kendime ise sahanda yumurta yaptım.

Ekmeği yumurtanın sarısına bandırıp yemenin tadı hiç bir omlet çeşidinde yok.

Yıllar sonra babamın damak zevkine sahip olmam bir tesadüf mü?

Bu sabah yumurtamı yerken çocukken babamın yediği gibi yiyordum, onun gibi onun yüz ifadeleriyle.

Yoksa ben babamı mı özledim?

Not: Sevgili şablonuma nihayet veda ettim. Daha eksikleri var, özellikle flash çok hızlı oldu. Deneme amaçlı sadece iki resim ekledim, ilerde daha çok resimli ve biraz daha süslü olacak.

Tam tamına 3 haftalık olan kuzenimin bebeğinin mevlidi vardı dün. İlk çektiğim pozda uyurken bana gülücük verdi.



Minicik elleri ayakları seyretmeye,



Pamuk tenini koklamaya doyamadık.



Bu el de 3 ay daha büyük bir başka bebeğe ait. Dün bol bol bebek sevdik.

cevaplar burada.