Benim annelikte en iyi yaptığımı düşündüğüm şey, çocuklarımı iyi gözlemlemek. Tabi bu gözlem sırasında beynim de arkaplanda harıl harıl çalışıyor ve alternatifler üretiyor. Mesela çok yakın zamana kadar asla emzik kabul etmeyen oğlum, bir akşam diş krizi geçirince hemen emziği sundum ona. Aldı ve rahatladı, sonra da devam etti. Oysa o anı kaçırsaydım hiç emzik almayacaktı biliyorum, ya da böyle başka bir fırsat bekleyecektim.

Uyku arkadaşı konusu da her iki çocuğumda böyle oldu. O anki ihtiyaçlarına çözüm olarak onu sunduğumda kabul ettiler ve öyle devam ettiler. Peki uyku arkadaşına ihtiyaç ne zaman, nasıl doğar?

Aslında tam bir tarih vermek doğru değil ama her iki bebeğim de tam 2,5 aylıkken aldıkları için, 2-3 ay civarı diyebilirim. Ancak kaçıncı ayda olursa olsun (sonuçta her bebeğin gelişimi farklıdır), dikkat ettiğim konu, bebeğimin hareketleriydi. Biliyorsunuz bebeklerin önce görme yetileri gelişir ve bir süre bakarak incelerler dünyayı. Sonra ellerini keşfeder ve nesneleri tutmaya çalışırlar. İşte bu aşamada uykuya geçerken birşey tutma ihtiyacı duyarlar. Buldukları ilk nesneye -artık  çevresinde ne varsa, battaniye tişört o da yoksa diğer eli- yapışır minik eller. Bu tutunma refleksi onlara güven verir, eğer tutunamazlarsa sıçrama, düşme refleksi gösterebilirler.

İşte ben tam bu davranışı göstermeye başladıklarında, kendi elimle ellerine verdim ve tutmalarını sağladım uyku arkadaşlarını. Her uyku sırasında unutmadım ve tutturdum. Böylece bir süre sonra kendileri arar oldular. 

Uyku arkadaşı olarak da tercihimi ince bezlerden yana kullandım ama ne olacağı size kalmış. Genelde çocuklar kendi haline bırakıldığında tercihleri battaniye oluyor. Fakat uzun vadede düşünürseniz taşıması kolay ve her mevsime uyan birşey olması daha iyi. Mesela bir arkadaşımın çocuğu peluş battaniyesini kullanıyordu ve yaz sıcaklarında dahi onu heryere taşıyorlardı :(  Şimdi çok güzel yumuşak oyuncaklar da var ama benim tavsiyem bunların peluş ve tüylü olanlarını değil, düz kumaştan yapılmış olanlarını (terletmesin ve ağzına tüyler kaçmasın) ve bebeğin eliyle kolayca kavrayabileceği uzunlukta ve kalınlıkta kol-bacak gibi kısımları olanlarını seçmeniz yönünde.

Bir uyku arkadaşına alıştırmak uykuya geçişe yardımcı olması bir yana bazı alışkanlıkları (parmak emme, saçla oynama, annenin bir yerini tutma gibi) engellemiş oluyor. Tabi bu parantez içinde yazdıklarım olumsuz alışkanlıklardır demiyorum, sizin tercihinize kalmış elbette ancak uzun vadeli düşünmek gerektiğini hatırlatayım. Bazı dönemler bize hoş gelen alışkanlıklar, başka bir dönemde yorucu olabiliyor veya her ortamda uygulaması kolay olmayabiliyor.