Uykusuzluk Dert Olmasın
GeCe
Ocak 14, 2016
11 Comments
Eğer öyleyse sorun daha burda başlıyor demektir. Evet biyolojik olarak uyumaya, dinlenmeye ihtiyacımız var ama şu kadar saat bu kadar dakika diye şartlandırmaya gerek yok.
Anne olacak kişilerin en büyük korkularından biri de uykusuzlukla nasıl baş edeceği olsa gerek. Eskisine göre daha az saat uyumak zorunda kalabilirsiniz kabul, fakat bu yetmeyeceği anlamına gelmiyor.
Mutlaka sizin de başınıza gelmiştir, bazen çok az uyursunuz ama gayet zinde hissedersiniz; bazen de çok uzun uyusanız bile yorgun. Uykunun süresinden ziyade kalitesinin nasıl olduğu ile alakalı bu. Ve bebek doğduktan sonra uykular bölük pörçük ve kısa dahi olsa dinlenebilirsiniz. Üstelik hormonlar da anneye yardım ediyor. Normal zamanda çok daha yorgun olmanız beklenirken, anne olunca ekstra enerjik olunuyor.
Ben yıllardır günde 5 saatten uzun uyumadım ve kesintisiz de en fazla 3 saat uyudum. Bazen bu 5 saatte 7-8 kere uyandığım da oldu, hiç uyumadığım veya toplamda 1 saat uyuduğum geceler de. Uykusuz gecenin ertesi günü, nasıl desem kafam basmıyor sanki, ama günümü geçirebiliyorum. Öyle zamanlarda kendime ekstra yorucu icatlar çıkarmadan günü bitirmeye çalışıyorum.
Fakat bence asıl mesele bunu kabullenmekte başlıyor. Daha anne olmadan önceki zamanlardan beri senede 2-3 gece üstüste uyuyamama gibi bir sorunum vardı, hala da devam eder. O geceler resmen kendimle savaşır, saat üç oldu, beş oldu, hala uyumadım off , diye diye yatakta döne döne, başım ağrıyarak debelenirdim. Sonra kabul ettim. Demek vücudumun ihtiyacı yok diye düşünüp zevkli birşeyler yapmaya karar verdim. Gece bir türlü uyuyamayacağımı anlayınca, kitap okurum veya hayal kurarım. Eğer uyumama sebebim çocuklar ise, mümkün olduğunca çocuklarıma odaklanıp, geçen zamandan keyif almaya çalışırım. Çocuklar gecenin bir yarısı uyandığında ve oyun istediğinde aşırı geriliyoruz. Oysa bir ya da iki saat bile sürmeyecek, tekrar uyuyacak eninde sonunda o çocuk. Ben ısrarla uyutmak yerine canının istediğini yapmasına izin veririm, bir süre sonra da hevesini alır ve uyur zaten. Ardından ben de uyurum ve ne kadar az uyursam uyuyayım sabah uyumuşçasına zinde kalkarım.
O zamandan beri uykuyla savaşmayı bıraktım. Saat kaç oldu, kaç saat daha uyuma şansım var, uyuyamazsam nasıl geçireceğim günü, başım ağrıyacak ... gibi zihnin geri planında öten sesleri susturmak lazım. Direnmeyip akışa teslim olmak, uyumazsan dinlenmeye çalışmak, uykun gelirse de kaç saat olacağına bakmadan uyumak. İnanın yetiyor.
Gerçekten bir şekilde Allah yardım ediyor, fakat direnip kendi kendinle savaşınca işler hiç de kolaylaşmıyor. Ekstra stres, ekstra baş ağrısı ve yorgunluk. Bu şekilde üstüste birkaç gece geçiren annelerin depresif olması kaçınılmaz bir son.
Eğer uykusuzluktan şikayetçiyseniz, siz de benim gibi saatleri saymayı bırakın bakalım. Hayat kalitenizde birşey farkedecek mi?
