Evimde malesef balkonumuz yok. Annemin evinde geniş balkonda binbir çeşit çiçeklerle büyüdüm ama o kadar çok olduğundan herhalde ilgimi çekmezdi. Evlenip de kendi evim kavramı oluşunca çiçeklerin eksikliğini hissettik Ce ile. Birkaç çiçek edindik, onları sevgiyle büyüttük. Çok fazla çiçeğimiz yok, doğrusu orman görünümlü salonlardan da pek hoşlanmam. Çiçekler balkonlara, bahçelere veya parklara yakışıyor bana göre.

Evimizdeki birkaç çiçekten biri bu kasımpatları. Geçen kış almıştık, çok daha ufaktı, büyüdü. Bu kış ise bize erkenden süpriz yaptı. İki haftadır falan bu şekilde çiçekli. Yatak odamızın penceresinde olduğundan sabah uyanıp da perdeyi açtığımızda bizi neşeyle selamlıyor. Ayrıca bu çiçekler bana çocukluğumu hatırlatır. Okula giderken 10 Kasım'larda açmış olurlardı ve evden bir demet oluşturur okulda Atatürk büstüne koyardım. Otumsu kokusu ise ruhuma ilaç gibi gelir her zaman.

Galiba ben otumsu çiçekleri, kır çiçeklerini daha çok seviyorum. Hiç bir ilgi gerekmeden her yerde açabilen çiçekler bana göre daha değerli. Kimse farketmese de o yaşamının ereğini yerine her zaman getirir, rengarenk çiçekler açar sürekli.

Kaç posttur yazdığım kodların arasına biraz mola katmak için yazdım bu yazıyı. Ancak ilgi duyanlar merak etmesin yakında devamı geliyor.